Roekeloosheid

29. mei, 2018

De Raad voor de rechtspraak laat weer eens van zich horen. De term roekeloosheid moet uit de Wegenverkeerswet. Verwarrend, immers, omdat bij zekere delicten het tot onbegrip leidt bij slachtoffers, nabestaanden en 'in de samenleving'.

Sinds wanneer de Raad voor de rechtspraak rekening houdt met 'in de samenleving' is mij niet duidelijk, maar het is zo ver. Vreemd is echter dat men trots met een olifantenhaar staat te pronken, terwijl menige olifant in de kamer ronduit met rust, ja, die olifant zelfs gevoerd wordt, ongeacht het gevoel 'in de samenleving'. Ronduit verwarrend vindt ondergetekende namelijk het te pas en te onpas gebruikte begrip 'verward'.

Zodra er geweld gebruikt wordt, ondernomen door een al dan niet al tot Nederland erkende medelander, schiet de rechtspraak in de kramp. Mensen met voorbedachte rade - immers; met mes op zak - aanvallen en de keel doorsnijden danwel ander lichamelijk letsel toebrengen? Verwarde man! Alles, maar dan ook maar álles om de term terrorist te vermijden. Desnoods het eigen been amputerend om dit te voorkomen. Het slachtoffer met die oormerking nóg eens geslachtofferd door eigenlijk te zeggen: 'Trek het je niet aan, het was maar een verward iemand. Hij kan er ook niets aan doen'.

Bovenbedoelde slachtoffers van - bijvoorbeeld - de aanslag in Den Haag zijn nog steeds van hun wonden aan het bijkomen. Geen van hen zal zeggen: 'Ik ben blij dat ik nog leef, gelukkig was het maar een verwarde man'.

Degene die verwarring schept voor eigen gewin (terrorismecijfers) en selectief winkelt in wat zij maatschappelijk nog verantwoord vindt is de Raad voor de rechtspraak.

En dan nog iets. Is een dronken bestuurder pas op het moment dat hij dronken wordt roekeloos, of was hij dat altijd al? Niemand zal dat op voorhand beweren. De verwarde man wordt al geruime tijd voor zijn daad deze geestestoestand toegedicht, hem daarmee ontslaand van voorbedachte rade, en slachtoffers tot totale willekeur veroordelend.

Over roekeloos gesproken..