15. aug, 2016

Nu effe niet..

Henry Schut tegen de verloren zwemmers: "Maar ondertussen zijn er wel bepaalde doelen, weet je, de Nederlandse judobond zegt 'we willen drie medailles halen en ook bij het zwemmen wordt dan gezegd 'we willen medailles halen'. Kúnnen jullie iets, met deze verhalen?'
Ranomi Kromowidjojo, afgemeten doch beleefd: 'Goud is géén vanzelfsprekendheid'.

De toon waarmee zowel Yuri van Gelder, Dafne Schippers, na afloop van haar 100 meter en nu de zwemsters weerwoord bieden tegen het ongegeneerde geouwehoer van de presentatoren en presentatrices van NOS Sport is van een zo welkome verademing. Want er wórdt wat afgeouwehoerd vooraf - vooral vooraf - en achteraf. Tot aan het soort vlieg en het onderdeel van een paard wat door dat insect gestoken zou zijn. Het is toch wat, in tropisch Brazilië. Wat een onvermoedde situatie. Mugalarm als nieuwste exponent van het alom tegenwoordige alarm voor al niet wat ons inconvinieert. Althans de projectie van anderen daarop.

De NOS begint zich langzamerhand op te stellen als een oostblok sportinstituut waar sporters continue langs de lat worden gelegd. Niet omdat er een vermoeden van doping is of insubordinatie maar omdat tegenwoordig iedereen een winnaar móet zijn.

'Koninginnennacht' roeptoeterde de NOS voorafgaand aan de nacht van Dafne Schippers. Je weet dat het dan alleen maar kan tegenvallen. Overall begint het er op te lijken - en dat is een heel, héél hoopvol teken - dat we het zat beginnen te worden dat alles maar vooraf klip en klaar vast moet liggen, een succes moet worden, geen wilde bloem op een kale rots meer verdraagt, alles aangeharkt en gegroepeerd en zichtbaar moet zijn. We willen weer mensen zijn onder elkaar en met elkaar.
Dus já, we willen weer een antiheld als Yuri van Gelder die we graag in de finale zijn Kunst hadden zien tonen. Een wilde nacht ? Ja, dat kan, want niets menselijks is een mens vreemd. 'Wann es functioniert, functioniert es'. Desnoods met een paar van die gele rakkers er bij. Dus já, Dafne Schippers raakt geïrriteerd bij het doorzagen over een blessure. Mag je ook even in stilte balen ? Contemplatie NOS !
'Nu even verdomme niet die verantwoording' hoorde je haar denken. En terecht. Dus ja, men wordt afgemeten in het reageren op steeds meer brutalere repercussies van presentatoren. 'Wie zijn die presentatoren wel?'. Inderdaad.

Het publiek weet de verrichtingen van de sporters wel te waarderen en is het gejijbak zat aan het worden. Wie verwachtte dat Yuri van Gelder met pek en veren het land geëxcommuniceerd zou worden, had het mis. We willen weer helden. En helden zijn nou juist ook zij, die - om wat voor reden dan ook - niet winnen.

Ik wil graag een ingezonden brief in de Volkskrant van zaterdag quoten, die dit bredere gevoel van ongenoegen beter dan wat dan ook, verwoordt. Dank Ralph Posset, kunstenaar van beroep, wonend in Den Bosch.. ik ken u niet anders dan van deze brief, maar zou u graag eens willen ontmoeten en bent mij nu al zeer dierbaar. Uw brief als een gieter die het hier altijd immer half lege glas vult tot overstromen aan toe. Omdat u de bloemen op de rots ziet en viert. Bravo.

Van alle smetten vrij

Het nadeel van stadsgenoten is dat je te veel van ze weet. Zeker in een middelgrote stad waar slechts een handvol bekende Nederlanders wonen. En dus weet ik, hoewel ik hem nog nooit heb ontmoet, veel over mijn stadsgenoot Yuri van Gelder. Zoals ik al zei: te veel.
En toch heb ik diep respect voor deze jongen die eeuwig een jongetje zal blijven en waarvan je nu al weet dat hij zich ook een derde, vierde of vijfde keer gaat stoten aan dezelfde steen.
Het is de steen die iedereen die over een beetje rock-'n-roll beschikt, kent alsof het zijn eigen steunzool is. De steunzolen die volgens de orthopeed alle kwaaltjes zou verhelpen maar die na vijf dagen irritatie in de garage werden gesmeten en daarna nooit meer zijn gezien.
Yuri weet zelf wat goed voor hem is. Staat op een voor turners bejaarde leeftijd, nog immer aan de wereldtop. Heeft zijn demonen meerdere malen weten te overwinnen.
Maar de duivels van de bureaucratie hebben hem er toch onder gekregen. De bestuurders van het NOC*NSF hebben in hun wijsheid besloten dat Yuri van Gelder onwaardig is om voor ons land te strijden op het hoogst haalbare niveau.
Sport als smetteloos visitekaartje. En dat terwijl iedereen weet dat in de topsport met elke dobbelsteen is geknoeid. Maar hoe groot de medicijnkasten tegenwoordig ook zijn, in het openbaar een biertje te veel drinken is intolerabel.
Hypocrisie tot het gaatje uitgevoerd. En daarom huilt mijn hart voor Yuri. De doorzetter die volgens elke sportwet al lang met pensioen had moeten zijn. De Pietje Bel van het turnen die wordt behandeld alsof hij Jack de Ripper is.